Fietstocht 2009

Het belooft een zonnige dag te worden. Aanmelden voor de fietstocht van de buurtvereniging lijkt ons een leuke zondagmiddagbesteding. Bepakt en bezakt met drinken, fietspomp, bandenplakspullen, anti-insectenbeetmiddel en pleisters gaat een kleine afvaardiging van ons ‘Gezinshuis 209’ op weg naar de start bij verzorgingshuis ‘De Veenkamp’. Wat goed te zien dat er zoveel deelnemers aan de start verschijnen. Deelnemers in koppels van twee, drie of vier personen. Vrouwen, veel vrouwen, echtparen, mannen, honden, etc. Wij zien veel bekende gezichten. Mensen die rondom ons wonen. Ook mensen die wij kennen, maar waarvan we niet wisten dat ze in de buurt wonen. Gezellig!

Er staat ook een man alleen, wiens vrouw andere bezigheden heeft deze middag. Een man met een snor, woonachtig aan de Nobelstraat. Een man die in enkele ogenblikken een klik met ons gemêleerde kindergroepje heeft. "Aangenaam, Mart van Herk." Meneer Mart vraagt om aan te mogen sluiten bij ons clubje. Het motto van ons ‘Gezinshuis 209’ is: 'Hoe meer zielen hoe meer vreugd', dus wij vinden het allen een strak plan.

Meneer Mart – "Zeg maar je, jij en jou", is als een opa tijdens onze fietsactiviteit. Meneer Mart is van alle markten thuis. Leest u maar. Na de route in ontvangst te hebben genomen, vertrekken wij in een lange sliert van buurtbewoners richting het voormalig weeshuis aan de Koninginnelaan. De route vervolgt haar weg door wijk De Parken. Prachtig al die herfstkleuren. De groen-witte 'ridderschildjes' aan de huizen geven aan dat het gemeentelijke monumentale panden betreft. Vervolgens fietsen wij allen via de 'Freule' naar de 'Welgelegenbrug'.

Meneer Mart adviseert om ook de ontwerper van 'De Freule' te noemen (Thyrza Verrips). Dit levert mogelijk een extra punt op. Hoewel natuurlijk voor het plezier, speelt het competitie-element toch stiekem ook een kleine rol. De één wil als eerste vertrekken, de ander als eerst finishen, weer een ander gaat voor de goede antwoorden, maar ook de route al fietsend inkorten of juist precies volgen, is sport. Op weg naar wijk De Maten; hier moeten we het aantal inwoners raden. Met wat krantenspeurwerk en een goed geheugen van meneer Mart hebben wij uiteindelijk gegokt en zaten we 3.000 inwoners boven het goede antwoord.

Zoeffff ... . Een demarrage van meneer Mart. In hoog tempo haalt hij ons groepje in om te vertellen dat hij op ijs wil trakteren als er een kraam op ons pad komt. Wat een verwennerij en een verfrissend vooruitzicht tijdens zo’n heerlijk zonnige tocht. Meneer Mart is vandaag ook nog eens een suikeroom zo blijkt.

Rinkel-de-kinkel ... ! Eén van onze fietsen krijgt panne. Meneer Mart –veelzijdig als hij is – blijkt ook fietsendokter. Met pleisters en kundige hand repareert hij de fiets.

Tijd om in het Matenpark alle deelnemers te ontmoeten. Een heus knooppunt van buurtbewoners hoopt zich op. Een schoonheidsfoutje in de route of een leesfoutje van de toerder: het blijft altijd gissen.

Stiekem even de knooppuntenkaart raadplegen ... ssst ... wie niet sterk is moet slim zijn. Het gros van de buren besluit rechtsom te gaan. Meneer Mart en ondergetekende denken hier anders over en besluiten links te gaan. Een goede keuze, want al snel kunnen we de route weer juist oppakken. Tussen knooppunt 95 en 94 is en nieuw natuurgebied. Wijze meneer Mart, die de kranten er goed op nageslagen heeft de afgelopen weken, weet het antwoord: 'Beekbergerwoud'.

Op het terras aan het kanaal in Lieren, waar wij ons beloofde ijsje likken, zien we na geruime tijd de buren weer terug. Dit keer fietst een ieder weer de goede kant op richting 'De Oude Beek'

Na mooie zanderige slingerpaden is op route 43 rustpunt 'Het Hoogeland'. Negentien kilometer gefietst en nog 9,6 km te gaan. Wat een verrassing, we worden onthaald met koffie, thee, fris, koek en overheerlijke appels.

Fantastisch! Wat een verwennerij. "Dank u wel, vereniging, voor deze overheerlijke versnapering!" Na voldoende rust en hier en daar een praatje gemaakt te hebben, bestijgen wij zevenen weer onze stalen rossen. De mooie knooppuntenroute, uitgezet door een familie, wonende aan de Jagershuizen, krijgt zijn vervolg. Het gehele parcours is er een veiligheidsman, verkeersregelaar en klaar-over bij ons. Wie onze engel op deze route is ... ? U raadt het al: het is die vriendelijke, sociale en veelzijdige meneer Mart. Hoewel zeker een buurtman, wens je toch iedereen zo’n buurman! Bijzonder, om zo’n mooi mens te mogen ontmoeten. Wij zien u allen, inclusief meneer Mart en hopelijk nog enkele kinderen meer, volgend jaar graag weer aan de start van zo’n geweldig sportief gebeuren.

Namens alle kinderen van ‘Gezinshuis 209’,

Jolanda